درباره سامانه رتبه‌بندی

این سامانه با هدف ارزیابی میزان خدمات الکترونیکی دستگاه‌های دولتی راه اندازی شده است. درحال حاضر سازمان اداری و استخدامی کشور، شورای اجرایی فناوری اطلاعات و وزارت امور اقتصادی و دارایی به صورت جداگانه عملکرد دستگاه ها را در موضوع ارائه خدمات الکترونیکی از زوایای مختلف مورد بررسی قرار می‌دهند و نتایج را در قالب گزارش‌هایی نشر می‌نمایند. در اینجا قصد داریم تا با گردآوری این اطلاعات، امکان دسترسی آسان و یکجا به اطلاعات و همچنین مقایسه عملکرد دستگاه ها را فراهم بیاوریم. با درنظر گرفتن ابعاد بیشتری از خدمات ارائه شده هر دستگاه قادر هستیم سازمان ها را امتیازدهی و رتبه بندی نمائیم. نمایش هرچه بهتر نقاط ضعف و قدرت سازمان‌ها و وزارت ها در بحث ارائه خدمات الکترونیکی هدف عمده ما در سامانه پایش و ارزیابی دولت الکترونیک است.

درحال حاضر گزارش خدمات دستگاه‌های اجرایی از منظر دولت الکترونیک، گزارش نتایج پنج مرحله ارزیابی خدمات الکترونیکی دستگاه‌های اجرایی و گزارش نقشه ملی استعلامات مجوزهای کشور، منابع و مستندات اصلی مورد استفاده ما جهت ارزابی و نمایش اطلاعات سازمان ها هستند.

به طور کلی سامانه این امکان را فراهم آورده است تا در بخش شناسنامه سازمان، ضمن معرفی اهداف و وظایف کلی هر دستگاه حاصل شود و میزان الکتریکی بودن ارائه خدمات نمایش داده شود. در بخش مقایسه شما قادر هستید تا با انتخاب سازمان های مختلف، عملکرد دستگاه‌ها را با یکدیگر مقایسه کنید. در بخش حوزه‌ها، مشاهده و مقایسه خدمات الکترونیکی در مقیاسی بزرگتر صورت می گیرد به این صورت که سازمان ها با توجه به وظایف و اهدافشان در چهار حوزه تولیدی، حوزه اجتماعی و عمومی، حوزه علمی و فرهنگی و حوزه فنی و زیربنائی قرار گرفته و اطلاعات تجمیعی هر حوزه به صورت جداگانه نمایش داده می‌شود.

نام سامانه

از اوائل قرن ۲۱، پسوند ۲٫۰ برای کلمه وب برای اشاره به تغییراتی در فضای مجازی به کار رفته است که به این فضا قابلیت‌هایی بسیار فراتر از اطلاع‌رسانی داده است. مهمترین ویژگی‌‌هایی که وب ۲،۰ را از فضا پیش از آن متمایز می‌کند قابلیت تعاملیِ اشتراکِ اطلاعات و طراحی کاربر-محور است. به مرور این تغییرات در چگونگی حکمرانی و ارائة خدمات دولتی نیز اتفاق افتاده و پسوند ۲٫۰ برای دولت به مفهوم مشابهی به کار می‌رود. به عبارت دیگر، دولت 2.0 اصول تعاملی وب 2.0 را با دولت الکترونیکی ترکیب می‌کند و با استفاده از سیستم عامل‌های منبع باز مشارکت شهروندان را افزایش می‌دهد.

دولت 2.0 مفهومی یکپارچه‌تر از دولت الکترونیک است. درحالی که دولت الکترونیکی بر تغییرات فن‌آوری داخلی و عرضه محور تمرکز داشت، در دولت 2.0 تمرکز به سمت شهروندان است، که نتها به عنوان کاربران بلکه به عنوان مشارکت کنندگان در دولت الکترونیکی نیز نقش خواهند داشت. دولت 2.0 یک نسخة باز، اجتماعی، تعاملی و کاربرمحور دولت الکترونیک است که به سوی هر چه شفاف‌تر و کاراتر شدن دولت حرکت می‌کند. این شکل از حکمرانی پتانسیل تغییر شکل روابط بین دولت و شهروندان را دارد و کنترل و تدوین سیاست از راه همکاری شهروندان و دولت را ممکن می‌کند.